موسیقی

 در یک سحرگاه سرد ماه ژانویه، مردی وارد ایستگاه متروی واشینگتن دی سی شد وشروع به نواختن ویلون کرد.

 این مرد در عرض ۴۵ دقیقه، شش قطعه ازبهترین قطعاتباخ را نواخت. از آنجا که شلوغ ترین ساعات صبح بود، هزاران نفر برای رفتن به سرکارهای‌شان به سمت مترو هجوم آورده بودند. سه دقیقه گذشته بود کهمرد میانسالی متوجه نوازنده شد. از سرعت قدم‌هایش کاست و چند ثانیه‌ای توقف کرد،بعد با عجله به سمت مقصد خود براه افتاد. یک دقیقه بعد، ویلون‌زناولین انعام خود را دریافت کرد. خانمی بی‌آنکه توقف کند یک اسکناس یک دلاری به درونکاسه‌اش انداخت و با عجله براه خود ادامه داد. چند دقیقه بعد، مردیدر حالیکه گوش به موسیقی سپرده بود، به دیوار پشت‌ سر تکیه داد، ولی ناگاهان نگاهیبه ساعت خود انداخت وبا عجله از صحنه دور شد،کسی که بیش از همه بهویلون زن توجه نشان داد، کودک سه ساله‌ای بود که مادرش با عجله و کشان کشان بهمراهمی ‌برد. کودک یک لحظه ایستاد و به تماشای ویلون‌زن پرداخت، مادر محکم تر کشیدوکودک در حالیکه همچنان نگاهش به ویلون‌زن بود، بهمراه مادر براه افتاد، این صحنه،توسط چندین کودک دیگرنیز به همان ترتیب تکرار شد، و والدین‌شان بلا استثنا برایبردن‌شان به زور متوسل شدند. در طول مدت ۴۵ دقیقه‌ای که ویلون‌زن مینواخت، تنها شش نفر، اندکی توقف کردند. بیست نفر انعام دادند، بی‌آنکه مکثی کردهباشند، و سی و دو دلار عاید ویلون‌زن شد. وقتیکه ویلون‌زن از نواختن دست کشید وسکوت بر همه جا حاکم شد، نه کسی متوجه شد. نه کسی تشویق کرد، ونه کسی او راشناخت. هیچکس نمی‌دانست که این ویلون‌زن همان (جاشوا بل ) یکی ازبهترین موسیقیدانان جهان است، و نوازنده‌ی یکی از پیچیده‌ترین فطعات نوشته شده برایویلون به ارزش سه ونیم میلیون دلار، می‌باشد. جاشوا بل، دو روز قبلاز نواختن در سالن مترو، در یکی از تاتر های شهر بوستون، برنامه‌ای اجرا کرده بودکه تمام بلیط هایش پیش‌فروش شده بود، وقیمت متوسط هر بلیط یکصد دلار بود

. می گویند:این یک داستان حقیقی است،نواختن جاشوا بل در ایستگاه مترو توسطواشینگتن‌پست ترتیب داده شده بود، وبخشی از تحقیقات اجتماعی برای سنجش توانشناسایی، سلیقه و الوویت ‌های مردم بود.

نتیجه: آیا ما در شزایطمعمولی وساعات نا‌مناسب، قادر به مشاهده ودرک زیبایی هستیم؟ لحظه‌ای برای قدر‌دانیاز آن توقف می‌کنیم؟ آیا نبوغ وشگرد ها را در یک شرایط غیر منتظره می‌توانیمشناسایی کنیم؟

 یکی از نتایج ممکن این آزمایش میتواند این باشد    اگر ما لحظه‌ایفارغ نیستیم که توقف کنیم و به یکی از بهترین موسیقیدانان جهان که در حال نواختنیکی از بهترین قطعات نوشته شده برای ویلون، است، گوش فرا دهیم ،چه چیز های دیگری راداریم از دست میدهیم؟

/ 0 نظر / 12 بازدید