دست نوشته ها

اجتماع امروز و مدیریت نوین

انسانهای خوب با داستانهای زیبا
ساعت ٩:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢۱ تیر ۱۳٩۱  

چند وقت پیش با پدر و مادرم رفته بودیم رستوران که هم آشپزخانه بود هم چند تا میز گذاشته بود برای مشتریها ,, افراد زیادی اونجا نبودن , 3نفر ما بودیم با یه زن و شوهر جوان و یه پیرزن پیر مرد که نهایتا 60-70 سالشون بود

ما غذا مون رو سفارش داده بودیم که یه جوان نسبتا 35 ساله اومد تو رستوران یه چند دقیقه ای گذشته بود که اون جوانه گوشیش زنگ خورد , البته من با اینکه بهش نزدیک بودم ولی صدای زنگ خوردن گوشیش رو نشنیدم , بگذریم شروع کرد با صدای بلند صحبت کردن و بعد از اینکه صحبتش تمام شد رو کرد به همه ما ها و با خوشحالی گفت که خدا بعد از 8 سال یه بچه بهشون داده و همینطور که داشت از خوشحالی ذوق میکرد روکرد به صندوق دار رستوران و گفت این چند نفر مشتریتون مهمونه من هستن میخوام شیرینیه بچم رو بهشون بدم ,,

مابقی در ادامه مطلب


کلمات کلیدی: عمومی ،تفکر ،ایمان
 
چالشهای صنعت خودرو سازی ایران
ساعت ٩:٤٥ ‎ق.ظ روز ۸ تیر ۱۳٩۱  

اگر بخواهیم درباره علل و عوامل عدم پیشرفت مناسب صنعت خودرو سازی در  ایران صحبت کنیم موارد زیر حائز اهمیت است:

  1. هیچ گونه استاندارد ملی در خصوص قطعات وجود ندارد مثلا برای شرکت کره جنوبی که تقریبا با ایران در این زمینه سرمایه گذاری کرده دارای استاندارد کاملا جامعی به نام  KES Korean Engineering Standards است اگر اشتباه نکنم حدود 2200 عدد استاندارد فقط در زمینه خودرو دارد. حال استاندارد ملی ایران فقط شامل چند استاندارد اجباری می گردد. لازم به ذکر است این استاندارد کره ای به نظر می رسد بیشتر بر گرفته از استاندارد های کشورهای پیشرفته است. یعنی حداقل کار برای پیشرفت این است که چند استاندارد معتبر در این زمینه که به زبان انگلیسی هم موجود است ترجمه، بررسی و جمع آوری گردد تا سازندگان بتوانند حداقل دانش مورد نیاز در زمینه کاری خود را به راحتی پیدا و مطالعه نمایند. نکته جالب اینکه حتی در اغلب داشنگاهها نیز این اطلاعات اولیه وجود ندارد. به عنوان مثال یک قطعه ساده مانند پیچ بالغ بر 20 تا استاندارد نظیر : جنسهای مختلف، کاربرد مختلف، روش تولید قطعه، روش اندازه گیری، روش گیج سازی، شماره گذاری و ... دارد. کشور چین در این راستا اقدام به تهیه و راه اندازی سایتهایی نموده که تمامی استانداردهای را جمع آوری (و به صورت غیر قانونی) ارائه می دهد و این بدان معنی است پیشرفت با دانش تخصصی آمیخته است. 
  2. الگوی خاصی برای پیشرفت وجود ندارد. این موضوع خیلی دامنه وسیعی دارد و  مدلهای معروف ژاپن و کره که زمانی وضعی مشابه ایران داشتند خواندنی و قابل تامل است. مدلهای که بر گرفته از شرکتهای زیر مجموعه و بومی سازی شده مدلهای تعامل مشارکتی است. این درحالی است که این شرکتهای زیر مجموعه در خودروسازی های ایران بدون هیچ برنامه ای جلو رفته و متاسفانه در برخی موارد نتیجه عکس علت وجودی آنها را در بر داشته است.
  3. استاندراد های اجباری اعمال شده در صنعت خودرو سازی گرچه خوب بوده ولی خیلی جای کار داشته و نیازمند کار جدی تحقیقاتی است. به همین دلیل بعضی از این استانداردها در مواقع نه تنها مفید نیستند بلکه فقط باعث افزایش قیمت تمام شده و فشار بر روی تولید و مصرف کننده می گردد.
  4. مدیریتهای تصمیم گیر در این صنعت باید هم دارای تحصیلات مناسب و هم دارای تجربیات مرتبط باشند که با نگاهی در لیست مدیران عامل نقض این پارامتر مشخص می گردد.
  5. ارتباط صنعت و دانشگاه تقریبا صفر است و تا عدم دستیابی به استاندارد ملی که در بند 1 شرح آن گذشت که اولین زیربنای این کار است این امر محقق نمی شود. متاسفانه دانشکاه الان بدون "تجربه" و "دانش تخصصی" نمی تواند کمکی به صنعت بکند زیرا صنعت در جایی تدریس نمی شود بلکه تجربیات ناشی از صنعت همراه و یا حتی برتر از دانش تجربی آن است. در این مقوله راه کار ارائه دادن، زمان و تحقیقاتی مناسب می خواهد.

اگر بخواهیم به صورت مثبت به صنعت خودرو سازی نگاه کنیم می توانیم بگوییم جزء موفق ترین صنعتها در ایران می باشد. این جمله شاید کمی ثقیل به ذهن برسد ولی جزء صنعتهایی است که خروجی داشته، سود داشته و ...

لازم به ذکر است مطالب فوق کاملا نظر شخصی بوده و صرفا برای تعامل نظریات می باشد و درانتها اگر جمله سازی و تایپ نوشته ها حرفه ای نیست عذر خواهی می کنم  چون قصد تنها تهیه یادداشتی از بررسی های شخصی به منظور سازندگیی بیشتر است.


کلمات کلیدی: خودرو ،تفکر ،عمومی